Właśnie dzięki wzajemnym uzupełnieniom różnych zdolności, kwalifikacji, zainteresowań i temperamentów wszystkie dziedziny twórczości rozkwitają zupełnie inaczej w środowisku niż w uprawie samotniczej. Inaczej maluje się i rzeźbi, gdy malują też i rzeźbią koledzy, gdy można się z nimi podzielić doświadczeniem i wątpliwościami; inaczej wnika się w pracę przyjaciela, inny bodziec stanowią jego artystyczne zwycięstwa i porażki niż obraz czy dekoracja teatralna mistrza, znanego ledwie z nazwiska.
W pojęciu środowiska mieści się też otoczenie: gmachy, urządzenie sal i zakładów itd. Niestety architektura i wyposażenie naszych uniwersytetów są na ogół takie, że z góry wymagają od studenta cichej - zwykle zresztą nieuświadomionej - zgody na brzydotę. Lecz nim piękno wejdzie - nie pytając - w nasze otoczenie, pod postacią dzisiejszych materiałów, dzisiejszych możliwości konstrukcyjnych i lotnej wyobraźni w służbie tego, co użyteczne, można już teraz zrobić wiele dla. wychowania estetycznego. Od strony negatywnej można zmniejszyć brzydotę do minimum, dbając o czystość i porządek oraz usuwając szpetne obrazy. Od strony pozytywnej można i trzeba wykorzystać reprodukcje.
Biblioteki uniwersyteckie traktują na ogół dział reprodukcji po macoszemu, zapoznając olbrzymie możliwości, jakie daje współczesna technika typo-
Oczywiście wychowawcze znaczenie robót ręcznych sięga daleko poza wyposażenie ucznia w pewien zasób umiejętności praktycznych.
| |
|